Achał - Tekiński

Opis

Koń achał - tekiński jest nazywany niebiańskim koniem Azji Środkowej, przy czym przydomek "niebiański" otrzymał, dzięki swojej sierści, która wydaje się połyskiwać złotem.
Jest to najprawdopodobniej najstarsza udomowiona rasa koni. Swoją nazwę wzięły od turmeńskiego plemienia nomadów. Koń ten ma na swoim koncie dwa wielkie osiągnięcia. Pierwsze z nich to zdobycie złota w ujeżdżaniu na olimpiadzie w 1960 r. Inny achał - tekin przebył rajd z Aszchabadu do Moskwy. Konie przez 84 dni przebyły 4152 km, przy czym kilkaset kilometrów przebyły w upale na pustyni pozbawione całkowicie wody przez 3 dni.
Już w czasach starożytnych były doceniane w Chinach. Zdziesiątkowane podczas wojen hodowlę turkmeńską odbudowano, za pomocą klaczy arabskich w latach 1336 - 1405. Później, Irański władca, Nadir Schah uszlachetniał konie turkmeńskie ogierami arabskimi. Prawdopodobnie jeden z ogierów (Byerley Turk) dał początek jednemu z podstawowch rodów we współczesnej hodowli koni pełnej krwi angielskiej.
Przez wiele lat były wykorzystywane przez jazdę turkmeńską, co wyraźnie wpłynęło na ich selekcję. Konie te są doskonałymi skoczkami, mają lekkie, wspaniałe i energiczne chody.
Lekka i zgrabna głowa osadzona jest na długiej i szczupłej szyi. Kłąb jest wyraźnie zaznaczony. Łopatki są średnio długie i stromo ustwione, dzięki czemu pozwalają na lekki chód. Klatka piersiowa jest niezbyt głęboka i szczupła, a zad zazwyczaj spadzisty. Kończyny zgrabne i wytrzymałe, zakończone małymi i mocnymi kopytami. Sierść jest jedwabista i delikatna, tak samo jak ogon i grzywa.

Zachowanie i charakter

Prawdziwy achał jest odważny, żywotny, niewymagający, godny zaufania i szybko reagujący. Zwykle spokojny, lecz może sprawiać kłopoty. Cechuje go też upartość, zuchwałość, krnąbrność, niepokorność i buntowniczość.

Zdrowie i pielęgnacja

Mogą występować nieznaczne wady postawy kończyn, czasem słabe stawy skokowe.

Popularność

Głównie hodowany w: Kazachstanie, Uzbekistanie, Kirgizji. Stadniny Macjmut Kuli i Komsomoł w oazach Turkmenistanu, w Ałma Asie i Tiersku. Można je także spotkać w Iranie, Niemczech, Austrii, USA i Kanadzie.