Angloarab Francuski

Opis

Ten angloarab to mieszanka najlepszych cech arabów i folblutów. Są silne, niezwykle żywone i bardzo dzielne, lecz nie odziedziczyły
takiej elegancji jaką mają w sobie konie angielskie.
W 1663 roku, marszałek Francji Henri de Turenne założył pierwsze państwowe stadniny w Nawarze, Bigorre i Bearn, by uszlachetnić konie jazdy królewskiej. Zaczęto więc ulepszać te rasy z pomocą koni pełnej krwi angielskiej. Wojna z Anglią zakłóciła jednak import tych koni, nie utrudniając jednak improtu ulubionych koni Napoleona - konia arabskich. W okresie Restauracji rasę zaczęto znów odnawiać.
Przodkami dzisiejszych francuskich koni angloarabskich były dwa ogiery: syryjski koń czystej krwi arabskiej Massoud (1814 - 1843) i pochodzący z Egiptu Aslam. Zostali oni skrzyżowani z trzema klaczami pełnej krwi angielskej.
Najlepsze wyniki osiągają w gonitwach we francuskich wyścigach konnych, w których często biorą udział. Tu znów można przyćmić sławę angloaraba, ponieważ w konkurencjach, w których brana jest pod uwagę szybkość, znów przegrywa z koniem pełnej krwi angielskiej.
Ten koń posiada bardzo szlachetny wygląd. Wyróżnia go mała, aczkolwiek wyrazista głowa, osadzona na długiej i muskularnej szyi. Strome i długie łopatki skośnie opadające, zad równie długi i muskularny jak cała sylwetka konia, poziomy z wysoko osadzonym ogonem. Klatka piersiowa głęboka. Kończyny wytrzymałe, wspaniale zbudowane i mocne z twardymi, zaokrąglonymi i zdrowymi kopytami.

Zachowanie i charakter

Ten koń wierzchowy jest odważny, skoczny, energiczny, a przy tym zrównoważony.

Popularność

Francja, Anglia, Polska, USA, Czechy, Węgry, Słowacja, Bułgaria i Rosja to państwa, w których jest hodowany angloarab francuski.

Ciekawostki

W księdze standej istnieje wymóg, że każdy angloarab francuski musi posiadać 25% krwi konia arabskiego.