Arabski-Sloughi

Opis

Psy tej rasy rodzą się z czarnym nalotem na sierści. Kiedyś miało to zapewnić bezpieczeństwo szczeniakom na pustyni. Cecha ta przetrwała do dziś. Gdy szczeniak podrośnie płaszcz zanika w większym lub mniejszym stopniu. Stąd nazwa umaszczenia piaskowe z czarnym płaszczem a nie czarne podpalane.

Dokładne początki rasy nie są znane. Sloughi najprawdopodobniej wywodzą się od psów ze starożytnego Egiptu. Ich płaskorzeźby można znaleźć w grobowcu Tutenchamona. Historia tych psów sięga 8-7 tys. lat p.n.e. – wtedy Egipcjanie hodowali charty, które służyły do polowań. Te wraz z Berberami, Beduinami wędrowały po całej północnej Afryce. Były cenione na równi z końmi arabskimi. Tylko sloughi jako jedyne z psów mogły przebywać w namiotach. Były tak cenne, że kobiety pomagały wykarmić suce szczeniaki, a gdy pies kończył życie, przeżywano to tak, jakby odszedł człowiek. Rasa ta trafiła do Europy dość późno, bo na początku XX wieku w związku z polityką kolonizacyjną Francji. W latach 70. XX w. trafiły do Europy charty afrykańskie azawakhi, które następnie przez pewien czas były oceniane w jednym ringu ze sloughi. Niestety niektórzy hodowcy krzyżowali te dwie rasy, co wywarło niekorzystny wpływ na obie. Głównie niemieccy kynolodzy sprzeciwiali się tendencjom krzyżowania sloughi i azawakha i hodowali sloughi w czystości rasy.

Wygląd,

Pies o smukłej sylwetce, dobrze umięśniony, wygląda bardzo elegancko, ma nieco smutne, nostalgiczne spojrzenie.

Budowa

Głowa: Wydłużona, elegancka, szczupła

Oczy: Duże, ciemne, dobrze osadzone w oczodole. Czasami powieki lekko skośne. Wyraz oczu łagodny, nieco smutny, spojrzenie nostalgiczne

Uszy: Osadzone wysoko, nieco powyżej linii oczu, opadające, przylegające do czaszki

Kufa: W kształcie klina wydłużonego, ale bez przesady, wyraźnie tej samej długości co czaszka

Szyja: Długa, górna linia lekko wysklepiona; równa długości głowy

Ogon: Cienki, suchy, osadzony na przedłużeniu zadu, noszony poniżej linii grzbietu.

Tułów: Klatka piersiowa niezbyt szeroka, długa, żebra płaskie, grzbiet krótki, prawie poziomy, lędźwie krótkie, suche, szerokie

Łapy: Szczupłe, owalne wydłużone, u wielu lekkich sloughi mają wyraźnie kształt łapy zajęczej. Dwa środkowe palce wyraźnie wystają przed pozostałe.

Zachowanie i charakter

Charty arabskie są towarzyskie, ale są to psy jednego pana. Lubią bawić się ze swoim właścicielem, cieszą się z jego zainteresowania, choć nie narzucają się zanadto. Gdy pies jest dobrze socjalizowany, nie zwraca nadmiernej uwagi na gości, jednak odczytując z zachowania właściciela pozytywne odczucia wobec przybywających, nierzadko przyłącza się do ich witania. Niektórzy mówią, że sloughi to jakby ,,większy orientalny whippet’’. Psy te cechuje nadzwyczajna mimika pyska. Potrafią się uśmiechać unosząc górne wargi. W wychowaniu sloughi trzeba być konsekwentnym. Sloughi nie mają zwyczaju znikać z pola widzenia właściciela w czasie spacerów. Charty arabskie szczekają dość dużo jak na charty, np. gdy chcą namówić właściciela na spacer, zabawę, itp. Sloughi mają instynkt terytorialny, niektóre z nich potrafią świetnie stróżować posesję.

Zdrowie i pielęgnacja

Sloughi jest rasą bardzo zdrową. Zdarzają się urazy, takie jak naderwanie ścięgien, złamanie lub wyrwanie pazura, co jest związane z aktywnością tych psów. Postępującego zaniku siatkówki (PRA) u sloughi w Europie prawie w ogóle się nie spotyka, ze względu na badania przesiewowe, które wdrożono we współpracy z Uniwersytetem w Bochum, zanim rasa stała się popularna w Niemczech. Osobniki obciążone wadami genetycznymi wynikłymi z krewniaczych krzyżowań prawie w ogóle się nie zdarzają. Ze względu na niemal całkowity brak warstwy tłuszczu pies ten może bardzo szybko marznąć. Pielęgnacja sloughi jest bardzo prosta. Pies ten prawie nie linieje. Wystarczy go od czasu do czasu przetrzeć zwilżoną ściereczką albo kawałkiem irchy.

Popularność

Sloughi to rasa, która nigdy nie była i nie jest popularna w naszym kraju. W Polsce były tylko dwa mioty psów tej rasy, a obecnie w Związku Kynologicznym w Polsce są zarejestrowane jedynie cztery charty arabskie. Oprócz nich są jeszcze w kraju dwa niezarejestrowane okazy. W Polsce funkcjonuje jedna hodowla psów tej rasy.