Opis

Za bezpośredniego przodka boksera uważa się brabanckiego bullenbeissera. Hodowlę bullenbeisserów prowadzili myśliwi, wykorzystujący je do polowania. Zadaniem bullenbeissera było złapanie osaczonej przez psy naganiające zwierzyny i przytrzymanie jej do momentu przybycia myśliwego. Aby dobrze spełnić swoją rolę pies ten musiał mieć możliwie szeroką kufę z szeroko rozstawionymi zębami. Mógł w ten sposób mocno wgryźć się i przytrzymać ofiarę. Każdy bullenbeisser, który posiadał te cechy był przydatny w polowaniu i tym samym nadawał się do dalszej hodowli, która dawniej kierowała się wyłącznie jego użytecznością. W ten sposób wyselekcjonowano psa o szerokiej kufie i z wysoko umieszczoną truflą nosa.

Pierwsze wzmianki o bokserze sięgają końca XIX wieku. W 1896 roku w Monachium powstał pierwszy Klub Boksera. Wzorzec rasy ustanowiono po raz pierwszy w 1905 roku. Oprócz psów w typie bullenbeissera do przodków boksera zalicza się buldoga angielskiego.

Zachowanie i charakter

Pies żywiołowy, wesoły i skłonny do zabaw. Wadami w usposobieniu boksera są: agresywność, złośliwość, podstępność, niezrównoważenie, brak temperamentu, bojaźliwość. Psy z wadami charakteru są eliminowane z dalszej hodowli. Ich charakter oceniany jest za pomocą testów psychologicznych przez ZKwP. Sprawdza się w szkoleniu, wymaga jednak odpowiedniej stymulacji i regularnych ćwiczeń. Jest psem rodzinnym, towarzyskim, źle znoszącym samotność. Wzorzec opisuje jego charakter następująco: "Bokser powinien mieć silny system nerwowy, być pewny siebie, spokojny i opanowany. Jego charakter należy do najważniejszych cech rasy i powinno się zwracać nań wielką uwagę. Przywiązanie i wierność w stosunku do właściciela i całego domu, jego czujność i odwaga jako obrońcy słynie od dawna. Bokser jest łagodny wobec domowników, ale nieufny w stosunku do obcych, radosny i przyjazny w zabawie, ale nieustraszony w poważnych sytuacjach. Jest łatwy w szkoleniu ze względu na swoją karność, rezolutność, wrodzoną odwagę, naturalną ostrość i rozwinięty zmysł węchu. Jako pies mało wymagającym a równocześnie bardzo czysty jest ceniony zarówno w rodzinie jak i jako pies obrończy, towarzyszący i służbowy."

Zdrowie i pielęgnacja

Boksery to psy aktywne, niezmordowane na spacerach, wymagające dużo ruchu i zajęcia. Zdarzają się w tej rasie skłonności do dysplazji stawu biodrowego, zwyrodnienia kręgosłupa i niewydolności mięśnia sercowego. Długość życia u tej rasy to przeciętnie 11 lat. U psów tej rasy istnieje ryzyko do wystąpienia skrętu żołądka Boksery są psami podatnymi na nowotwory, alergie, oraz zapalenia górnych dróg oddechowych. Są psami bardzo źle znoszącymi skrajne, tj. bardzo wysokie i bardzo niskie temperatury, m.in. ze względu na budowę kufy. Bokser jako pies nieposiadający podszerstka, jest psem mało odpornym na chłód, dlatego trzymanie go w kojcach, budach jest niewskazane.

Popularność

W Polsce bardzo popularne są psy określane jako będące "w typie boksera", często pochodzące z krzyżówek z amstaffami lub innymi molosami, a także będące efektem wielopokoleniowego rozmnażania psów zbliżonych wyglądem do bokserów, jednak bez rodowodu. Rejestruje się coraz mniej rasowych bokserów z uprawnieniami hodowlanymi.

Ciekawostki

Europejskie (i niektóre poza-europejskie) Kluby Boksera są zrzeszone w organizacji Association Technique Internationale du Boxer - ATIBOX. Atibox organizuje co roku trzy imprezy związane z tą rasą: Mistrzostwa Świata Psów Obronnych Atibox organizowaną pod koniec kwietnia, Światową Wystawę Bokserów Atibox organizowaną pod koniec maja (w 2002 roku wystawa ta odbyła się w Polsce gromadząc ok. 600 psów z całej Europy) Mistrzostwa Świata Atibox FH (konkurs wg regulaminu tropienia FCI FH) na początku listopada. Legendarny ściskoszczęk boksera, jest przesądem. Nie ma mechanizmu zaciskającego szczęki boksera przy ugryzieniu. Uchwyt boksera jest pozostałością po pierwotnym przeznaczeniu psa - przytrzymywaniu zwierzyny. Pies rasy bokser jest psem o bardzo odpornym na ból. Aby bokser rozluźnił uścisk szczęk w ostateczności należny uszczypnąć go w wewnętrzną część uda tylnej nogi, lub w końcówkę kopiowanego ucha. Bokser w ataku wykorzystuje przede wszystkim swoją masę, uderzając i przewracając napastnika. Uzębienie boksera - małe siekacze, niezbyt rozwinięte kły są powodem dla których bokser rzadko atakuje poprzez ugryzienie.